Romário'nun Barça'daki 18 ayı: “30 gol atacağım” sözünden Flamengo'ya

• Geldiği kulüp: PSV Eindhoven, Temmuz 1993
• Ligde Barça sayıları: 46 maç, 34 gol (BDFutbol)
• Tüm maçlar: 84 maç, 53 gol (kulübün biyografi sayfası)
• Kupalar: 1993-94 La Liga, 1994 İspanya Süper Kupası
• Ayrılış: 13 Ocak 1995, Flamengo

“Marcaré 30 goles.” Mundo Deportivo'nun hatırlattığına göre Romário bu cümleyi 19 Temmuz 1993'teki imza ve tanıtım gününde kurdu. Pazartesi günü Barcelona'ya gelen PSV yöneticileriyle anlaşma tamamlanmış, 27 yaşındaki Brezilyalı resmen Johan Cruyff'un takımına katılmıştı. Söz o yaz kulağa abartı gibi geldi; sezonun son haftasında ise hesap tam tuttu.

Bir transferin perde arkası

Romário'nun gelişi alışılmış bir transfer töreni gibi ilerlemedi. Mundo Deportivo'ya göre oyuncu önce Brezilya'dan Roma'ya, ardından menajeri Giovanni Branchini ile buluştuğu Milano'ya geçti ve özel bir uçakla gizlice Girona'ya indi. Geceyi başkan yardımcısı Joan Gaspart'ın Sant Vicenç de Montalt'taki yazlık evinde geçirdi, anlaşmayı orada kapattı ve kutlamak için Gaspart'la birlikte kiliseye, ayine gitti. Pazar günü ise sürpriz biçimde Monumental boğa güreşi arenasında belirdi ve tribünler onu ayakta alkışladı.

El País'in 18 Temmuz 1993 tarihli haberi anlaşmanın rakamlarını veriyor: üç yıllık sözleşme ve bir yıllık opsiyon, sezonluk yaklaşık 125 milyon peseta ücret, PSV'ye 400 milyon peseta ve PSV yararına oynanacak beş hazırlık maçı için 115 milyon pesetalık banka teminatı. Mundo Deportivo ise bonservisi 400 milyonu peseta, 150 milyonu gulden cinsinden olmak üzere toplam 550 milyon olarak aktarıyor. El País'e göre Cruyff bu transferi “vazgeçilmez” görüyordu; sahaya aynı anda yalnızca üç yabancı çıkabilmesine rağmen kadrosunda dört birinci sınıf yabancı istiyordu. Koeman, Laudrup ve Stoichkov'un yanına Romário eklenince bu tablo tamamlandı.

Bir küçük çelişki: Mundo Deportivo Girona'ya inişi 17 Temmuz olarak verirken, El País'in 1995'teki veda haberi bu tarihi 16 Temmuz olarak anıyor.

5 Eylül 1993: ilk maçta üç gol

AS'ın yıl dönümü yazısına göre Cruyff, Real Sociedad maçından bir gün önceki basın toplantısında Brezilyalıyı yedek bırakabileceğini ima etmişti. Kadro açıklandığında ise Romário, Laudrup ve Stoichkov'la birlikte ilk on birdeydi; kulübeye oturan yabancı Koeman'dı. Üç golün üçü de Pep Guardiola'nın paslarından geldi: 16. dakikada iki savunmacının arasından sıyrıldı, 66. dakikada Guardiola ile verkaç yapıp kaleciyi geçti, 88. dakikada göğsüyle kontrol ettiği uzun topu kaleci Alberto'nun üzerinden aşırttı. Ertesi gün Javier Clemente “Her şeyi içeri sokuyor!” diye şaşkınlığını dile getirdi. Kulübün biyografi sayfası, Jorge Valdano'nun Romário için “çizgi roman oyuncusu” benzetmesini yaptığını hatırlatıyor.

8 Ocak 1994: inek kuyruğu ve 5-0

Sezonun zirvesi Camp Nou'daki Real Madrid maçıydı. Kulübün 30. yıl yazısına göre Barça bir önceki hafta Sporting Gijón'da kaybetmiş, taraftarda tedirginlik vardı. Gol sırası şöyle işledi:

1. 24' Romário: Guardiola'nın dikine pasını ceza sahası önünde aldı, topu ayağının üstünde sürükleyerek 180 derece döndü, Rafa Alkorta'yı geride bıraktı ve Buyo'nun yanından uzak köşeye vurdu. Bu hareket “cola de vaca”, yani inek kuyruğu adıyla anılır.
2. 47' Ronald Koeman: doğrudan serbest vuruş.
3. 57' Romário: Nadal'ın pasıyla.
4. 81' Romário: Laudrup'un pasıyla, hat-trick.
5. 86' Iván Iglesias: Romário'nun uzun pasıyla Buyo'nun bacak arasından.

Son golün dakikası kulübün iki yazısında farklı: 2019 tarihli yazı 86, 2024 tarihli yazının künyesi 87. dakika diyor. Maçtan akılda kalan görüntü, yardımcı antrenör Toni Bruins Slot'un beş parmağını havaya kaldırarak yedek kulübesinden fırlamasıydı. Iván Iglesias kulübe verdiği röportajda tribündeki koreografiyi 120 bin taraftarın yaptığını anlatıyor. Bu skorun 1974'teki Bernabéu 5-0'ıyla bağlantısı için 5-0 sayfamıza bakabilirsiniz.

Söz yerine geliyor: 33 maçta 30 gol

Kulübün biyografisine göre Romário 1993-94 sezonunda ligde çıktığı 33 maçta 30 gol attı; BDFutbol aynı sayıları veriyor ve Brezilyalıyı o sezonun Pichichi'si olarak kaydediyor. Otuzuncu gol, şampiyonluğun Deportivo ile son haftaya kadar çekiştiği sezonun son maçında geldi. Mundo Deportivo'ya göre Romário Sevilla karşısında 69. dakikada 3-2'yi yaptı ve Cruyff onu hemen ardından oyundan alarak ayakta alkışlanmasını sağladı.

Lig şampiyonluğunun hemen ardından ise sezonun en ağır gecesi yaşandı. 18 Mayıs 1994'te Atina'daki Şampiyonlar Ligi finalinde Milan, Massaro'nun iki golü, Savićević ve Desailly'nin golleriyle 4-0 kazandı. El País'in 2010'daki bir yazısına göre Cruyff maçtan önce basına “Onlar Desailly'yi alıyor, biz Romário'yu” demişti.

Dünya Kupası ve geç dönen tatil

1994 yazında Romário Brezilya ile ABD'de dünya şampiyonu oldu ve kulübün ifadesiyle turnuvanın en iyi oyuncusu seçildi. Kulübün biyografisi sorunların burada başladığını yazıyor: Romário izin süresini aştı ve bu, ayrılığın zeminini hazırladı. 1994-95'te ligde 13 maçta 4 golde kaldı.

5 Ocak 1995'te, Bernabéu'daki kritik derbiye iki gün kala, Romário Flamengo Başkanı Kleber Leite'yi bizzat Gaspart'ın ofisine götürdü. El País'e göre Barça o sırada ligde dördüncüydü ve Real Madrid'in üç puan gerisindeydi. Romário'nun 30 Haziran 1996'ya kadar sözleşmesi ve 12 milyon dolarlık serbest kalma bedeli vardı; Cruyff ise 10 milyon dolara satmaya hazır olduğunu birkaç kez söylemişti. Gazete teknik direktörle oyuncu arasındaki ilişkinin “samimi olmadığını” yazıyordu. Flamengo'nun ilk teklifi 4 milyon dolar civarındaydı.

13 Ocak 1995'teki veda basın toplantısı üç saat gecikmeyle başladı ve 15 dakika sürdü. Romário “Gidişimin nedeni profesyonel değil, kişisel” dedi. El País'e göre Flamengo 600 milyon peseta ödedi; ödeme, 90 gün sonra tahsil edilecek ve yüzde 12 faiz işleyecek bir Banca Catalana teminatıyla güvenceye alındı. Romário başka bir kulübe ya da Avrupa'ya dönerse Barça 900 milyona kadar ek ödeme alacaktı. Böylece 18 aylık dönem kapandı. Hücum ortağı için Stoichkov sayfamıza, dönemin takımı için Dream Team sayfamıza göz atabilirsiniz.