Bernabéu'da 0-5: 17 Şubat 1974, Real Madrid - Barcelona

Maçtan birkaç saat önce Barcelona'nın kaleci planı değişti. Sezon boyunca ilk 11'in sabit ismi olan Salvador Sadurní kendini kötü hissetti ve yerine Pere Valentí Mora geçti. Mora o akşam Birinci Lig'deki ilk maçına, üstelik Santiago Bernabéu'da çıkacaktı. Yıllar sonra Mundo Deportivo'ya, oda arkadaşı Sadurní'ye “Başıma iş açtın! İlk maçım Madrid'de!” diye takıldığını anlattı. Doksan dakika sonra skor tabelasında Real Madrid 0, Barcelona 5 yazıyordu.

Maça nasıl gelindi

Barça o gün ligin açık ara lideriydi ve kulübün anlatımına göre 16 maçtır yenilmiyordu. Birkaç ay önce tablo bambaşkaydı. Johan Cruyff'un transferi 13 Ağustos 1973'te tamamlanmış, ama Hollanda federasyonunun itirazı yüzünden resmî ilk maçı 28 Ekim 1973'e kadar gecikmişti. O güne gelindiğinde Barça, ilk yedi haftada üç yenilgiyle sondan ikinci sıradaydı. Real Madrid ise Mundo Deportivo'nun ifadesiyle ligin ortalarında dolaşıyordu. Mundo Deportivo'nun aktardığına göre Cruyff maçtan bir hafta önce Amsterdam'da oğlu Johan Jordi'nin doğumunda bulunmuştu.

Karşılaşma TVE'den canlı yayımlandı. Kulüp, o dönemde ülke genelinde canlı izlenebilen az sayıdaki maçtan biri olduğunu vurguluyor. Mundo Deportivo'nun künyesine göre tribünde 70 bin seyirci vardı.

Beş gol, beş farklı yol

1. 0-1, Asensi: Marcial sağ kanatta Rexach'la verkaç yaptı, arka direğe uzun bir orta açtı; Asensi kafayla ağlara gönderdi. Asensi'nin kendi anlatımında pas Marcial'dendi.
2. 0-2, Cruyff: Sotil ile Marcial arasındaki paslaşmanın ardından top Cruyff'a geldi. 1974 tarihli Mundo Deportivo kroniğine göre Cruyff iki savunmacıyı geçti ve kaleciyi yerden giden bir şutla avladı.
3. 0-3, Asensi: Sol taraftan Benito ile Morgado'nun arasından içeri sızdı ve yerden çapraz vuruşla ikinci golünü attı.
4. 0-4, Juan Carlos: Cruyff'un oyunu bir kanattan diğerine aktaran pasının ardından Juan Carlos topu García Remón'un üstünden aşırttı. Mora ve Rexach, 2024'teki ortak söyleşide bu vuruşun orta mı şut mu olduğunu hâlâ tartışıyordu.
5. 0-5, Sotil: Cruyff'un sağdan kullandığı serbest vuruşta Hugo Sotil kafayı vurdu.

Mundo Deportivo'ya göre Marcial'in bir golü de iptal edildi. Rexach aynı söyleşide yedi pozisyon bulduklarını ve beşini gole çevirdiklerini söylüyor.

Maç künyesi

Kayıtlar neden uyuşmuyor?

Maçın temel verisi tartışmasız: skor, golcüler ve sıralama bütün kaynaklarda aynı. Fark ayrıntıda. FC Barcelona'nın yazıları ve Mundo Deportivo gol dakikalarını 31, 39, 52, 65 ve 70 olarak verirken BDFutbol veritabanı 30, 39, 54, 65 ve 69 yazıyor. Hafta numarasında da ayrılık var: kulüp ve Mundo Deportivo maçı 22. hafta olarak anarken BDFutbol aynı karşılaşmayı 23. hafta olarak listeliyor. Hakemin soyadı Mundo Deportivo'da “Orranta”, BDFutbol'da “Orrantia Capelastegui” biçiminde geçiyor. BDFutbol ayrıca Mora için bunun Birinci Lig'deki ilk maç olduğunu, Asensi için Barcelona formasıyla 100. lig maçı ve ilk lig doblesi olduğunu kaydediyor.

Düdükten sonra

Ertesi gün El Mundo Deportivo'nun kapağında “0-5: ¡Sensacional!” başlığı vardı. Kapaktaki özet, ligin 1928'deki doğuşundan beri Barcelona'nın Real Madrid sahasında bu kadar yankı uyandıran bir galibiyet almadığını yazıyordu; özel muhabir Martí Farreras'ın kroniği ise golleri tek tek anlattı. Michels maçın ardından sezonun en iyi oyununu oynadıklarını söyledi; Molowny ise kazanmanın da kaybetmenin de hesapta olduğunu, ama böyle bir sonucun beklenemeyeceğini kabul etti. Galibiyetin ardından Barça'nın ikinciyle farkı yedi puandı; Real Madrid dokuzunculuğa geriledi.

Oyuncuların hafızasında kalan sahneler birbirinden farklı. Rexach stadın “mezar sessizliğine” büründüğünü hatırlıyor. Asensi ise soyunma odasına girerken Bernabéu seyircisinin kendilerini alkışladığını, bunun onu çok şaşırttığını anlatıyor. Asensi'ye göre Michels oyunculara birkaç saat izin verdi ve bir grup Barça oyuncusu akşamı Real Madrid'li Benito'nun Castellana'daki pub'ında, Madrid'li oyuncular ve taraftarlarla sohbet ederek geçirdi.

Maçın siyasi yankısı da kayıtlara geçti. Kulübün yazısı, Franco rejiminin son yıllarında gelen bu galibiyetin taraftarlar için bir sevinç ve özgürleşme duygusu yarattığını belirtiyor. Cruyff yaklaşık üç yıl sonra Hollanda televizyonuna verdiği röportajda insanların kendisini tebrik etmek yerine teşekkür etmesine şaşırdığını anlatmıştı.

Cruyff'un ilk sezonundaki yeri

5-0, sezonu tek başına belirlemedi ama yönünü teyit etti. Asensi'ye göre oyuncular maçtan önce birbirlerine bu maçı kazanırlarsa şampiyon olacaklarını söylemişti. Gerçekten de Barça şampiyonluğu 7 Nisan 1974'te Gijón'da Sporting'i 4-2 yenerek, lig bitimine beş hafta kala ilan etti ve 14 yıllık lig hasretini bitirdi. Aynı sezonun gölgesi de vardı: Mora'nın hatırlattığı gibi Barça aynı yıl Kral Kupası finalinde Real Madrid'e 4-0 yenildi.

Teknik tarafta maç, Rinus Michels'in 4-3-3'ünün vitriniydi. Asensi sahanın her yerinde yapılan baskıyı İspanya'da ilk kez görülen bir şey olarak tarif ediyor, Rexach da Cruyff'un orta sahaya inip “sahte 9” rolü üstlendiğini anlatıyor. Kadro, Mundo Deportivo'nun “ezbere sayılan” dediği bir 11'di: Sadurní, Rifé, Torres, Costas, De la Cruz, Juan Carlos, Rexach, Asensi, Cruyff, Sotil ve Marcial. Bernabéu'da bu listeden yalnızca kaleci değişmişti.

Skor yirmi yıl sonra bir kez daha tekrarlandı. 8 Ocak 1994'te Cruyff'un teknik direktör olduğu Barça, Camp Nou'da Real Madrid'i yine 5-0 yendi; kulüp iki maçı, ikisinde de Cruyff'un bulunduğu iki tarih olarak birlikte anıyor. O maçın hikâyesi ayrı bir sayfada anlatılıyor; iki rakibin genel tarihi için El Clásico sayfasına bakılabilir.