5-0, sezonu tek başına belirlemedi ama yönünü teyit etti. Asensi'ye göre oyuncular maçtan önce birbirlerine bu maçı kazanırlarsa şampiyon olacaklarını söylemişti. Gerçekten de Barça şampiyonluğu 7 Nisan 1974'te Gijón'da Sporting'i 4-2 yenerek, lig bitimine beş hafta kala ilan etti ve 14 yıllık lig hasretini bitirdi. Aynı sezonun gölgesi de vardı: Mora'nın hatırlattığı gibi Barça aynı yıl Kral Kupası finalinde Real Madrid'e 4-0 yenildi.
Teknik tarafta maç, Rinus Michels'in 4-3-3'ünün vitriniydi. Asensi sahanın her yerinde yapılan baskıyı İspanya'da ilk kez görülen bir şey olarak tarif ediyor, Rexach da Cruyff'un orta sahaya inip “sahte 9” rolü üstlendiğini anlatıyor. Kadro, Mundo Deportivo'nun “ezbere sayılan” dediği bir 11'di: Sadurní, Rifé, Torres, Costas, De la Cruz, Juan Carlos, Rexach, Asensi, Cruyff, Sotil ve Marcial. Bernabéu'da bu listeden yalnızca kaleci değişmişti.
Skor yirmi yıl sonra bir kez daha tekrarlandı. 8 Ocak 1994'te Cruyff'un teknik direktör olduğu Barça, Camp Nou'da Real Madrid'i yine 5-0 yendi; kulüp iki maçı, ikisinde de Cruyff'un bulunduğu iki tarih olarak birlikte anıyor. O maçın hikâyesi ayrı bir sayfada anlatılıyor; iki rakibin genel tarihi için El Clásico sayfasına bakılabilir.